چرا همسر از خانه فراری می‌شود؟

فرض کنید مردی از صبح تا عصر سر کار بوده و با آدم های مختلفی سروکله زده است، خسته شده و بعد از کار به سوی خانه راهی می شود. این مرد چه توقعی از خانه و خانواده اش دارد؟ او دلش می خواهد وقتی وارد خانه می شود با استقبال همسر و "خسته نباشید" او رو به رو گردد، چای داغی بنوشد و غذایی گرم بخورد و خوابی راحت داشته باشد تا انرژی لازم را برای روز بعد و کار کردن به دست آورد. این توقع زیادی نیست که این فرد می تواند از زندگی داشته باشد، اما در بسیاری موارد همین خواسته ی کوچک هم به ثمر نمی رسد.

بسیاری از افراد از خانه های خود فراری اند. مردان زیادی هستند که دل‌شان نمی خواهد بعد از کار به خانه بروند و با همسرشان رو به رو گردند. آن‌ها ترجیج می دهند وقت باقیمانده را با دوستان‌شان بگذارند یا به تنهایی لقمه نانی گرفته و غذایی بخورند. در آن طرف هم هستند زنانی که دوست دارند شوهرشان هفت روز هفته را سر کار باشد و شب دیر به منزل باز گردد. آن‌ها از اخم همیشگی شوهرشان، از بددهنی او که شاید به دلیل خستگی باشد، اما توجیهی برای خستگی نیست، خسته شده اند. آن‌ها از فریادهای همسر که بر سر خود و فرزندان‌شان می کشد، به ستوه آمده اند.

در همه‌ی این موارد کمبود ویژگی‌ای به چشم می‌خورد و آن خوش اخلاقی و حسن خلق است. خوش‌اخلاقی خصیصه‌ای است که هم در دین و هم در عرف و جامعه و در بین مردم از جایگاه والایی برخوردار است. در دین ما نیز به خوش‌اخلاقی سفارش زیادی شده تا جایی که گاهی تمام دین دانسته شده است.

بسیاری از افراد هستند که مهارت کافی، پول لازم و بسیاری از ویژگی های دیگری را که مربوط به کار و فعالیتی خاص می شود، ندارند؛ اما فقط به خاطر اخلاق خوب خود موفق می شوند که آن کار و فعالیت را به ثمر برسانند. هستند کسانی هم که با وجود داشتن مهارت و مدارک تحصیلی قابل قبول از کاری برکنار شده اند، چراکه اخلاق بد آن‌ها این مانع را برای دیگران در ارتباط برقرار کردن با آن‌ها به وجود می آورد.

 از معیارهای مهم در حسن‌خلق، حسن گفتار است. یعنی در معاشرت عبارات و الفاظ به گونه ای برگزیده شود که شخصیت طرف مقابل حفظ گردد. گاهی جمله ای نسنجیده زحمات فرد را به کلی بر باد می دهد. معیارهایی برای حفظ احترام متقابل و تفاهم در زندگی وجود دارد که می توان به مواردی مانند: به کار بردن کلام زیبا، عیب جویی نکردن و پرهیز از گلایه نمودن، تعریف کردن از خوبی ها و شایستگی ها، راز نگهداری نسبت به همسر، عدم توجه به بدگویی دیگران، احترام گذاشتن به نظر طرف مقابل، نادیده گرفتن خطاها، توجه کردن به احساسات فرد مقابل، همکاری در امور، ایجاد تنوع در زندگی و... اشاره کرد.

 نکته ی بعدی در حسن‌خلق، داشتن حسن رفتار است. از آن‌جایی که همسران صمیمانه ترین رابطه ها را با هم دارند داشتن این حسن خلق و حسن کلام و حسن رفتار در برخورد آن‌ها با یکدیگر بیشتر ضرورت دارد. از خصوصیات همسر خوب آن است که خوش برخورد باشد. چهره‌ی باز و حسن برخورد با همسر از نعمت های الهی شمرده شده است. برخی از افراد بسیار گله می کنند، این گلایه ها در وهله‌ی نخست زندگی را بر خود فرد تلخ می کند و در درجه ی دوم زندگی را برای سایر افراد خانواده و به خصوص همسر عذاب آور خواهد ساخت. همه ی افراد در هر شرایطی، خوبی ها و بدی هایی دارند. باید آموخت شکرگزار خوبی ها بود و مشکلات را به حساب ذخیره آخرت گذاشت. در این صورت دیگر جایی برای گلایه باقی نمی ماند. به زبان آوردن کمبودها و گلایه کردن از آن، محبت را کم می کند و نشاط زندگی را از بین می برد. گاهی تذکر برای برطرف کردن مشکلات خوب است، اما تکرار آن نتیجه ای بر عکس خواهد داشت.

آنچه مهم است حسن گفتار و پس از آن حسن رفتار است که زن و شوهر را به یکدیگر نزدیک می سازد. انسان هایی که از اخلاق خوب بی بهره اند به مرور زمان همه‌ی دوستان و آشنایان و حتی اعضای خانواده خود را از دست می دهند. پس اگر می خواهید در آینده تنها نباشید و زندگی خوبی داشته باشید، حسن خلق را در زندگی به کار ببرید و بدانید کارها با لبخند زدن خیلی سریعتر از اخم کردن انجام خواهد شد.

با نگاهی به:

 کتاب به رنگ آسمان، سید محسن میرباقری، انتشارات آهنگ قلم