.:مشاورحقوقی خانواده:.

نفقه مطلقه رجعیه

طلاق رجعی ، طلاقی است که طلاق دهنده در آن حق رجوع به زن را دارد، چه در این مدت رجوع بکند چه رجوع نکند. برای رجوع نیز مدت تعیین شده است و این مدت را ایام عدۀ طلاق رجعی گفته اند .

ایام عدۀ در طلاق رجعی سه ماه و یا دو تطهیر برای زن است یعنی با شروع حیض سوم ایام عده تمام است. پس از طلاق رجعی رابطه ی زوجیت کاملا قطع نمی شود و در ایام عده آثار نکاح تا حدی باقی می ماند و زن در حکم زوجه تلقی می گردد.

در نتیجه طبق ماده 1109 ق. م:"نفقه مطلقه رجعیه در زمان عده بر عهده شوهر است،مگر اینکه طلاق در حال نشوز واقع شده باشد..." بايد به اين نكته مهم توجه شود كه معيار استحقاق نفقه ي مطلقه ي رجعيه ، عدم نشوز به طور مطلق است ، نه وضعيت او حين طلاق .

بنابراين همان گونه كه نشوز بر نفقه زوجه موثر است ،در مورد مطلقه رجعيه نيز تاثير دارد يعني اگر زني در هنگام صدور حكم طلاق ناشزه نباشد ،اما در زمان عده ناشزه شود،از شمول ماده (1109)خارج خواهد شد. پس از انحلال نكاح و اجراي صيغه طلاق ،تعهدات و تكاليف مرد براي پرداخت نفقه زن از ميان مي رود.ماده (1109)قانون مدني در مورد استثنا بر اين قاعده مقرر داشته است:«نفقه مطلقه رجعيه در زمان عده بر عهده شوهر است،مگر اين كه طلاق در حال نشوز واقع شده باشد وليكن اگر عده از جهت فسخ نكاح با طلاق بائن باشد،زن حق نفقه ندارد مگر در صورت حمل از شوهر خود كه در اين صورت تا زمان وضع حمل حق نفقه خواهد داشت. به موجب اين ماده ،شوهر تنها در دو مورد پس از طلاق ملزم به پرداخت نفقه است: