.:مشاورحقوقی خانواده:.

نفقه در زمان عده طلاق رجعی

ايام حمل در طلاق بائن و فسخ نكاح ماده (1148)قانون مدني در مورد طلاق رجعي مقرر مي دارد :« براي شوهر در مدت عده حق رجوع است.» از ديدگاه قانون مدني ،مطلقه ي رجعيه در حكم زوجه است و كليه آثار زوجيت بر رابطه آنها بار مي شود و در صورت فوت يكي از آنها ،ديگري از متوفي ارث مي برد.

به همين لحاظ در صورتي كه زن در ايام عده طلاق رجعي ناشزه گردد،مستحق نفقه نخواهد بود.وفق ماده (1109)قانون مدني،از شش صورت پيش بيني شده در آن ، در سه مورد نفقه بر عهده زوج است كه عبارتنداز:

1.مطلقه رجعيه ي غير ناشزه

2.مطلقه بائنه ي حامل تا زمان وضع حمل

3 : فسخ نكاح حامل تا زمان وضع حمل ودر سه صورت ديگر به شرايطي ،نفقه ايام عده به عهده زوج نيست:

1.مطلقه ي رجعيه ي ناشزه

2.مطلقه ي بائنه ي غير حامل

3.فسخ نكاح غير حامل

بند 2 ماده (8)قانون امور حسبي مقرر مي دارد :«زوجه كه در عده طلاق رجعي است ،در حكم زوجه است.بر همين مبنا طلاق رجعي قبل از سپري شدن ايام عده ،مرد و زن را از احصان خارج نمي كند . (ماده 85 قانون مجازات اسلامي) همچنين باجمع مواد (1039)و (1156)قانون مدني ،زني كه شوهر او غايب مفقود الاثر بوده و حاكم او را طلاق داده باشد ،بايد از تاريخ طلاق رجعي بوده و زوجه مطلقه در زمان عده ،استحقاق نفقه را دارد و احكام ارث بين زوج غايب و زوجه بر قرار خواهد بود. و عده ي آن طلاق خواهد بود ، اگر چه مدت آن به ميزان عده وفات خواهد بود در طلاق رجعی چون همچنان تا زمانی که عده تمام نشده است روابط زن وشوهری به کلی قطع نشده است و زن می تواند نفقه را بگیرد و همین که ایام عده به پایان رسید و رجوع نیز صورت نگرفته بود طلاق قطعی می شود و نفقه نیز قطع می شود ، چون دیگر روابط زن و شوهری از بین می رود و مانند ایام قبل از عقد نکاح می شود که بر هم نامحرم بودند و رابطه حقوقی که بر اثر عقد نکاح ایجاد می شود دیگر میان آنان نیست.

 رجوع ممکن است به صورت روابط خاص زناشویی نباشد چون ممکن است مرد در زمانی رجوع کند که تمکین امکان پذیر نباشد در این گونه موارد باید رجوع به شکلی باشد که بر رجعت به امر زناشویی صدق کند مثلاً مرد بدن زن را لمس کند.