.:مشاورحقوقی خانواده:.

نفقه حق

بر طبق ماده 1107 قانون مدنی : نفقه عبارت است از هزینه های متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن,البسه,غذا,اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.

همین که نکاح به طور صحت واقع شد روابط زوجین بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می شودکه یکی از این تکالیف و حقوق نفقه می باشد. نفقه یکی از آثار وتبعات نکاح می باشد .برطبق ماده 1106 ,درعقد دائم نفقه زن بر عهده شوهر می باشد اما در عقد منقطع یا اصطلاحا صیغه محرمیت زن حق نفقه ندارد مگر اینکه شرط شده یا آنکه عقد مبنی برآن جاری شده باشد.

تکلیف نفقه برعهده مرد به طور مطلق نمی باشد وتحت شرایط و قیودی امکان اسقاط این تکلیف وجود دارد مانند این که طبق ماده 1108: هرگاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود.

برای تفسیر این ماده باید بگوییم که اگر زن بدون هیچ دلیلی حقوق مرد را رعایت نکند و تکالیف خود را در مقابل مرد انجام ندهد دیگر نفقه حق زن نخواهد بود,یعنی نشوز زن مانع دریافت نفقه است مگر در مورد زنی که عقد نموده ولی هنوز رابطه زناشویی با شوهر خود نداشته است.

درحقوق خانواده اصطلاحی وجود دارد به نام حق حبس.این حق به این معنی است که زن می تواند تا زمان برقراری رابطه زناشویی از ادای وظایف زوجیت در برابر شوهر خود خودداری کند و تمکین ننماید و نفقه نیز به وی تعلق گیرد که به این امر اصطلاحا حق حبس می گویند.