تفاوت بین اظهارنظر داوران در طلاق توافقی وسایر طلاق هایی که متقاضی آن زوجه یا زوج باشد

اگر چه در ماده۷آیین نامه اجرایی تبصره یک ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق تصریح گردیده در صورتی که رفع اختلاف به عمل نیامد یا یکی از زوجین از حضور در جلسات مقرر خود داری نمود با تشکیل جلسات دیگر با حضور زوجین ویا یکی از آنها ویا بدون حضور از آنها نسبت به موارد اختلاف بررسی نموده و نظر خود را بر امکان سازش یا عدم امکان سازش در مهلت تعیین شده به دادگاه تسلیم نماید

 ولی ماده مرقوم ناظر به مواردی بوده که بین زن وشوهر در وقوع طلاق یا ادامه زندگی اختلاف باشد ودر این موارد تنها وظیفه داوران حصول حصول سازش بین زوجین بوده ودر صورت عدم موفقیت در این خصوص می توانند نظر خود را منفرداْ ویا مجتمعاْ به دادگاه اعلام دارند

 ولی در دعوی با عنوان طلاق توافقی نحوه اظهار نظر داوران این گونه نبوده بلکه در طلاق توافقی داوران دو وظیفه دارند .یکی سعی در حصول سازش در ادامه زندگی مشترک که در صورت عدم موفقیت می بایست در اجرای تبصره ۲ از ماده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق گزارش کتبی مبنی بر عدم امکان سازش با توجه به کلیه شروط ضمن عقد و مطالب مندرج در اسناد ازدواج جمههوری اسلامی ایران و نیز تعیین تکلیف و صلاحیت سرپرستی فرزندان و حل و فصل مسایل مالی با امضای حکمین شوهر و زن مطلقه به دادگاه اعلام نظر نمایند.

دیگر اینکه اگر زوجین ویا یکی از آنها بر سازش ادامه زندگی و یا وقوع طلاق موافق نباشند داوران منتخب ویا منصوب می بایست چگونگی عدم موافقت بیان شده از ناحیه زوجین را به دادگاه اعلام نمایند که در این صورت موجبات ادامه رسیدگی فراهم نبوده و می بایست پس از بررسی پیرامون صحت وقسم موضوع مورد اعلام داوران پرونده را با قرار لازم مختومه نمود چون همانطوری که ابتدای بحث بیان شد در طلاق توافقی زوجین خواسته واحدی داشته وبه عبارتی هر دو خواهان پرونده می باشند

بنابراین در تمامی مراحل رسیدگی چنانچه هر یک از زوجین از تقاضای خود مبنی بر وقوع طلاق منصرف گردید ویا از وظایفی که به او محول شده امتناع نموددیگر ادامه رسیدگی میسر نیست و بدون ورود در ماهیت با قرار لازم پرونده مختومه می شود مثلاْ زوجه در اجرای تبصره ۷ از ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق وظیفه داشته که گواهی وجود یا عدم وجود جنین توسط پزشک ذی صلاح و آزمایشگاه مربوط را به دادگاه تحویل نماید حال اگر مشارالیها از معرفی به پزشک مربوطه یا پس از مهرفی از ارایه گواهی مذکور امتناع نمود ویا هریک از زوجین از معرفی داور امتناع نماید ویا از پرداخت هزینه داوری امتناع و همچنین تا قبل از ختم رسیدگی و صدور حکم یکی از زوجین بر خواسته طلاق باقی نباشد واین مطلب را به دادگاه اعلام دارد در کلیه موارد فوق ادامه رسیدگی وجاهت قانونی نداشته و پس از صدور قرار رد نسبت به دعوای مطروحه هر یک از زوجین که خواستار طلاق با شد می تواند دعوای طلاق علیه دیگری مطرح تا مورد رسیدگی قرار گیرد.