فرق طلاق رجعي و طلاق بائن

هر يک از انواع طلاق ها داراي آثار خاصي مي باشد.

طلاق بائن به طلاق خلعي و مباحاث تقسيم مي شود و هر کدام آثار خاص خود را دارند.
طبق قوانين شرعي و عرفي در ايام عده (3 ماه) بايد در يک منزل سکونت کنند و اگر در طي اين مدت، مرد رجوع کرد، نعم المراد در غير اين صورت به دفتر خانه مراجعه و صيغه طلاق را جاري مي کنند و صورت جلسه طلاق کامل مي شود.
در طلاق رجعي بر خلاف طلاق بائن زوجه مستحق نفقه است مگر اينکه زن در طلاق بائن حامله باشد که نفقه براي جنين است.

طبق قانون، زن در طلاق رجعي ،در حکم زوجه است و شيخ طوسي نظر مي دهد که زن مي تواند با اينکه طلاق گرفته است خود را آرايش کند و خود را بر مرد عرضه بکند. فلسفه آن در قرآن گفته شده که شايد خيري ديگر پديد بيايد.
در ايام طلاق رجعي ازدواج با خواهر زن ممکن نيست. در طلاق رجعي بر خلاف طلاق بائن اگر مرد بميرد زن ارث مي برد؛ زيرا در طلاق بائن زوجيت به طور کلي قطع مي شود. زناي اين ايام، حکم زناي محسنه را دارد. با اينکه زن در طلاق رجعي به سر مي برد احدي نمي تواند از او خواستگاري کند حتي به ايماء و اشاره.

اگر مرد در ايام عده رجوع کند ،براي ضمانت اجرايي آن ،حتماً بايد رجوع را ثبت کند. قانون، مجازات سختي را براي عدم ثبت واقعه رجوع در نظر گرفته است . هر که از مقررات فرار کند به حبس تا يک سال محکوم مي شود.
يکي از ويژگي هاي طلاق رجعي اين است که مرد بايد مهريه و کليه حقوق شرعي زن را بپردازد. از طرف ديگر براي مرد حقي در نظر گرفته اند که حق رجوع است.

رجوع يا به شکل قولي يا به شکل فعل است. در طلاق بائن ،زن تمام و يا نيمي از مهريه خود را مي بخشد و مرد به دليل بخشش مهريه، حق رجوع ندارد و اگر زن به مهريه اش رجوع کرد براي مرد هم حق رجوع ايجاد مي گردد.
عقيم بودن زن يا مرد براي طرفين ايجاد حق طلاق مي کند که حتماً بايد پنج سال از اين مسأله بگذرد. موضوع جلوگيري از بچه دار شدن به صورت غير طبيعي با عقيم بودن فرق مي کند ،هر چند اگر مرد يا زني عمداً جلوگيري کند در اين صورت نيز مي تواند موجب طلاق شود، زيرا بچه دار شدن حق طرفين است.
همانطور که هر دختري به اميد مادر شدن و تربيت فرزندان سالم به خانه شوهر مي رود يک مرد نيز به اميد پدر شدن تشکيل خانواده مي دهد .